Infreemation

Kan slecht de code voor de planeet zijn?

Alistair heeft interessante post op Earth2Tech, de thesis van wat is dat de inefficiënte codagepraktijken tot milieukwaad kunnen leiden.

Ik misleidde me bijna in het denken AC virtualisatie en SaaS/IaaS (infrastructuur als dienst) bij het creëren van dergelijke ondoelmatigheden beschuldigt. Eerder, sloeg hij voorbij de duidelijke milieuvoordelen van serverconsolidatie (beter middelgebruik) en de dienstcentralisatie over (via schaaleconomieën) en bouwt in plaats daarvan op de gevolgen voort: de code ondoelmatigheden worden duidelijker wanneer u niet meer massaal hardware overprovisioning. Dit is een kans zo veel zoals een uitdaging. De slechte code was eerder van belang, maar niet zodanig dat voorzien is: wij schrapen Webtoepassingen aan een veel grotere graad dan ooit voordien. Er zijn meer gebruikers, en de ondoelmatigheden worden vermenigvuldigd.

Zo is het groot nieuws dat de virtualisatie en op de vraaginfrastructuur ons om zich meer op codeefficiency zal toestaan te concentreren sindsdien zoals Alistair (overigens een veteraan in het toezicht op toepassingen) wijst op, stelt het meer korrelige economie van gegevensverwerking bloot. Deze technologieën banen de weg aan grotere infrastructuurefficiency en door beter gebruik van hardware te dwingen, zettend meer nadruk op de efficiency van de code die de infrastructuur naast elkaar bestaat.

De stijgende codeefficiency is over het algemeen onbelangrijk behalve in randgevallen geweest. De stabiliteit en de functie zijn meer van een zorg geweest terwijl de onvolledige kostprijsberekening van Moore de wet en van infrastructuur meer dan compenserend prestaties zijn geweest. De snelle platforms van de toepassingsontwikkeling verspreiden zich gebaseerd op de capaciteiten van moderne hardware door de veelvoudige lagen van abstractie „aan een redelijke prijs“ te kraken.

Wat me zorg?

Er is welomlijnd potentieel voor code om een milieuinvloed te hebben. Wij hebben een bestaande ecologische ramp op onze handen met de castoff persoonlijke gegevensverwerkingshardware van zowel ondernemingen als consumenten. Bijna elk van dat de rekencapaciteit het verspilde niets uitvoeren was, nooit gebruikt, enkel voor de capaciteit om de toepassingen van het Microsoft Office snel te laden. Hoe bereiken wij efficiëntere code? Aangezien meer mensen zich meer bij de gegevensverwerking baseren, de kostprijsberekening waarvan nauwkeuriger en korrelig wordt, en aangezien de barrières van ingang voor ontwikkelaars dalen, zouden wij een evolutief proces bij het werk het vechten ondoelmatigheid moeten getuigen veronderstellend:

• grote bevolking van gebruikers
• concurrerende toepassingen
• snelle generatiespanwijdten met wijziging
• de markt oefent selectieve druk uit

Terwijl ik denk zijn deze evolutieve krachten reeds op het werk, is de selectieve druk zwak geweest, is het milieu overdreven het overvloedige leiden tot een explosie Uit het Cambrium van ondoelmatigheden geweest die uiteindelijk zal in kosten dat de markt zal reageren aan worden vertegenwoordigd, veronderstellend dat de markt de vrijheid heeft dit te doen. Dit is waar intellectuele eigendomkwesties en het „één platform om hen te beslissen al“ houding kan een weinig een speedbump, maar slechts dat voorstellen.

Alistair’s most important point is highlighting that proper costing of computing is essential: if we want to minimize environmental impact we need to measure the efficiency of work performed by applications and the true cost of the resources they consume. My conjecture is that an evolutionary process of anthropogenic artificial selection, automated or not, should optmize resource utilization. This rests upon the premise of a competitive market, which I believe we are just starting to see in the world of software.

For now I’m much more concerned with how poorly conceived code can compromise privacy, and restrictive code that restricts our freedom of communication and innovation. But those are stories for another post.