De wettelijke grenzen van creativiteit onderzochten: Recut Reframe Kringloop
12 januari, 2008 | door ian |Danah Boyd wijst erop dat centrum voor sociale media een informatief gerechtigd document heeft vrijgegeven Recut Reframe Kringloop betreffende de grenzen van eerlijk gebruik (eerlijke transactie in Canada) in digitale media.
Soorten gebruik dat zij hebben gewezen op:
• Parodie en satire
• Negatieve of kritieke commentaar
• Positieve commentaar
• Het citeren om bespreking teweeg te brengen
• Illustratie of voorbeeld
• Bijkomend gebruik
• Persoonlijke reportage of agenda's
• Het archiveren van kwetsbare of onthullende materialen
• Pastiche of collage
Sommigen hiervan kunnen de grenzen van eerlijk gebruik duwen, bijvoorbeeld D.J. nemen. Het Grijze Album van de Muis van het gevaar (een mengeling van het Witte Album van Beatle en het Zwarte Album van jay-Z) dat ik binnen besprak Mashups: van hobby aan kunstvorm aan controverse.
Het rapport besluit:
Sommige van deze praktijken passen ook comfortabel in het evoluerende patroon van eerlijke gebruiksjurisprudentie. Door contrast, andere videomakers aangewezen materiële in het groot en zonder context of commentaar, op manieren die duidelijk geen eerlijk gebruik zijn. In al deze gevallen, zou het geďnformeerdee oordeel op eerlijk gebruik, volgend gevestigd precedent, vrij ongecompliceerd moeten zijn. Vaak, echter, bijvoorbeeld binnen de categorie dat onze geroepen onderzoekers „pastiche of collage,“ scheppers praktijken ontwikkelen die bij of dichtbij de grenzen van eigentijdse eerlijke gebruiksanalyse zijn. De traditionele eerlijke gebruiksanalyse zou noch definitief uitsluiten noch zou hen-bij de minst omvatten tot er een beter inzicht in beweging veroorzakend, context, omloop, en gebruik van de nieuwe werkzaamheden is. Aangezien de eerlijke gebruiksdoctrine met creatieve praktijk evolueert, verstrekken deze grensgevallen belangrijke gebieden voor toekomstige onderzoek en analyse.
Zij roepen want een „code van beste praktijken rond eerlijk gebruik in online video moet worden gearticuleerd, zowel om nieuwe makers op te leiden als raad te geven voor privé en openbare regelgevers.“ Het zal een controversieel proces om voor meer definitie in de massieve wettelijke grijze gebieden zijn te duwen die in auteursrechtwet die bestaan betreffende markt maar behandelt het heeft dergelijke grote implicaties voor de (wettelijke) grenzen van creativiteit dat de scheppers overal hard voor duidelijkheid zouden moeten duwen. Jammer genoeg is het effect van de wet tot zover grotendeels het omgekeerde geweest: Danah geeft een goede achtergrond waarom dit zulk een kritieke kwestie momenteel in de V.S. is:
het eerlijke gebruik is vrij netelig omdat de hoven het geval per geval richten nadat iemand wordt vervolgd. Er is geen lijst van wat eerlijk gebruik vormt. Aldus, hebben remixers die met praktijken belast die collectief als eerlijk gebruik nooit zouden bekeken worden zekerheid dat wat zij doen wettelijk is. Because court cases are extremely costly (especially for the lone defendant in the face of Big Mega Corp), corporations can wield a lot of power through the egregious use of “Cease and Desist” letters. Most creators bow down in the face of them even if what they’re doing is totally legit because they are terrified of being sued. In legal terms, a “chilling effect” is when practices are squelched by fear of persecution. Right now, when it comes to remix, we’re in the middle of an ice age. The Chilling Effects Clearinghouse website attempts to counteract some of this effect by collecting and publishing Cease and Desists and other nefarious attempts by corporations to silence fans and critics.
This problem is increasingly relevant to Canadians as a US-corporation sympathetic government in Canada enables and encourages such business practices.














